Η φετινή χρονιά ολοκληρώνεται για τον Πανιώνιο αντιμετωπίζοντας εντός έδρας τον Χολαργό και σ’ ένα παιχνίδι που είναι αδιάφορο βαθμολογικά και για τις δυο ομάδες, καθώς έχουν πετύχει τους στόχους τους, πριν από την τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος.

Δεν πρόκειται να το χαρακτηρίσω ως πρόοδο το γεγονός ότι ο Πανιώνιος στην φετινή περίοδο εξασφάλισε την παραμονή του, πολύ έγκαιρα και νωρίτερα από την τελευταία αγωνιστική που το πέτυχε στην περσινή περίοδο, αλλά αποτελεί ένα ψυχολογικό κέρδος για την ομάδα, τους συνεργάτες της και φυσικά την αγωνία που είχε ο κόσμος για την πορεία της, ανεξαρτήτως πόσοι ήταν αυτοί που ήρθαν στα δυο γήπεδα που ήταν οι έδρες μας.

Ο απολογισμός των οκτώ νικών, πριν από την τελευταία αγωνιστική, είναι σημαντικός, αλλά ο ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ διαθέτει την ιστορία, πρέπει να έχει υψηλότερες απαιτήσεις από την έγκαιρη εξασφάλιση παραμονής και να κοιτά μόνο ψηλότερα.

Η ομάδα στον δεύτερο χρόνο από την επιστροφή της στο πρωτάθλημα της Α1 κατηγορίας, έκανε ένα βήμα προς τα εμπρός, αλλά πρέπει να αποτελέσει «μπούσουλα» να μην επαναληφθούν τα όποια λάθη έγιναν. Η πραγματικότητα είναι ότι ο ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ανέτρεψε στο δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος, όλα τα αρνητικά προγνωστικά που υπήρχαν στην διεκδίκηση της παραμονής και 3-4 αντίπαλοι που ήταν σε ευνοϊκότερες θέσεις και έδειχναν ότι δεν θα είχαν προβλήματα, θα παίξουν παιχνίδια «ζωής ή θανάτου» για την παραμονή τους στην τελευταία αγωνιστική.

Επαναλαμβάνω, όμως, ότι δεν αρμόζει στον ΠΑΝΙΩΝΙΟ να «παίξει με την φωτιά» για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, έστω κι αν αγωνιστικά, απέδειξε στην φετινή περίοδο ότι άξιζε να συνεχίσει να έχει θέση στην Α1 κατηγορία και δεν του «χαρίστηκε» τίποτα.

Και το κατάφερε αυτό, παίζοντας επαγγελματικό μπάσκετ νίκης. Η απόδοση μας δεν ήταν ομαδική, γιατί έγιναν όλες οι αλλαγές των ξένων και δεν προλάβαινε η ομάδα να αποκτήσει ομοιογένεια, με εξαίρεση τους τρεις τελευταίους μήνες. Παίξαμε, όμως, αποδοτικό μπάσκετ για τον στόχο που είχαμε, όλοι οι παίκτες είχαν πάθος και έδειξαν χαρακτήρα στα «must win» παιχνίδια, στα οποία είχαμε απόλυτη επιτυχία.

Υπήρξαν και αγώνες που παίξαμε καλύτερα και ομαδικότερα απ’ εκείνα που νικήσαμε, αλλά ηττηθήκαμε και κυρίως εκτός έδρας, με το Περιστέρι, τον Χολαργό και την ΑΕΚ. Ηγέτης σ’ αυτή την προσπάθεια ήταν ο Μπέρι που έδειξε από τις πρώτες αγωνιστικές, το υψηλό κίνητρο διάκρισης που είχε και τις ικανότητες του στο σκοράρισμα, ενώ η μεγαλύτερη επιτυχία του είναι ότι συνέχισε να παίζει σε υψηλό επίπεδο και να είναι ο πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος, παρά την αμυντική στόχευση όλω των αντιπάλων μας.